پاییزی ترین دختر

یک:من همیشه معتقد بودم آدم نباید به نظر بقیه در مورد خودش خیلی اهمیت بده باید برای دل خودش زندگی کنه، من همیشه سعی کردم به شادترین صورت ممکن که در توانم هست زندگی کنم(حتی اگه اینطور به نظر نرسه)،من هیچ وقت از بلند خندیدن نترسیدم از تیکه شنیدن و تیکه انداختن از شیطنت های دخترونه از همه چیزهای هیجان انگیزی که زندگیم رو برام جذاب میکنه نترسیدم"من از شنیدن لفظ دیوونه حتی نترسیدم"امروز اما در حالی که خودم این حرف ها رو به الهام میزدم ،که از این دوره بحرانی که داره ميگذرونه راحت تر بیرون بیاد ،شک تمام وجودم رو گرفتامروز از بلند خندیدن ترسیدم امروز از شوخی با بچه های دانشکده، که آخرش داشت جدی میشد!،ترسیدممن این ترس رو دوست ندارم من این حس احتیاط رو دوست ندارم من این حس بزرگ شدگی رو دوست ندارم، بزار همچنان برام نظر بقیه مهم نباشه حتی اگه پسرهای دانشگاه بهم بگن الکی خوش،دیوونه یا هرچیز دیگه ای....دو:چرا این روزا هرچی می دوم زمان از من جلوتره؟ به هیچ چیز نمی رسم،هیچ چیز نه یعنی درس تنها،نه! هیچ چیز یعنی تمام اونچیزایی که قولش رو به خودم داده بودم! افروز میدونی امروز جشن وسط پاییز بود؟ جذاب پاییزی ترین دختر...